လူေတြဟာ.ဘဲြ႕ေတြ.ဒီဂရီေတြအမ်ားႀကီးရထားတဲ့လူ
တေယာက္ကိုပညာတတ္ၾကီးလို ့သတ္မွတ္ထားၾကတယ္။ ဘဲြ႕ေလးတစ္ခုမွမရတဲ႕သူကငါဟာပညာတတ္တစ္ေယာက္
မဟုတ္ဘူးဆိုပီးအားငယ္ေနၾကတယ္ ။
အဲ႕ဒီအယူအဆမွားေနတယ္ဆိုတာကြ်န္ေတာ္ေရးထားတဲ႕
အေတြ႕အၾကံဳေလးနဲ႕ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္
၂၀ေလာက္ကေပါ့။ရန္ကုန္မွာအိမ္ခန္းတခန္းဝယ္လိုက္တယ္။
အေပၚတထပ္မွာေနတဲ့လူတေယာက္နဲ႔အသိျဖစ္ၾကတယ္။
သူ႔နာမည္ကကိုေအာင္လြင္ပါ။
က်ေနာ္နဲ႔အသက္ရြယ္တူေလာက္ပါ။.တ႐ုပ္လူမိ်ဳးစပ္တယ္။
သူနဲ႔သိလိုက္ရျခင္းကအရင္ကအစိုးရအလုပ္လုပ္တံုးက
က်ေနာ့္လက္ေအာက္ကလူငယ္အရာရွိဟာ.ကိုေအာင္လြင္ရဲ႕
ကုမၸဏီမွာဝင္လုပ္ေနတာမို႔.အဲဒီလူ
ငယ္ကမိတ္ဆက္ေပးလို႔ပါ။
သူက."ဒါက.ကိုသိန္းေဖပါ။.အခုစကၤာပူမွာလုပ္ေနတယ္။
BEဘြဲ႕ရပါ"။ကိုေအာင္လြင္ကလဲ.ခုလိုျပန္ေျပာရင္း
သူ႔ကိုယ္သူမိတ္ဆက္ပါတယ္။
"ဟုတ္ကဲ့။.က်ေနာ့္နာမည္.ေအာင္လြင္ပါ။
က်ေနာ္က၁၀တန္းကိုဘီနဲ႔
ေအာင္ထားတာပါ"။
သူ႔မိတ္ဆက္ပံုကလဲတမိ်ဳးပဲလို႔ထင္လိုက္မိတယ္။ဘီနဲ႔ေအာင္
တာဆိုတာလြန္ခဲ့တဲ့၁၉၆၅ခုနစ္ေလာက္က
က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ပညာေရးစံနစ္တခုပါတခုပါ။အဲဒီတံုးက
၁၀တန္းေျဖၿပီးရင္ေအာင္စာရင္းသံုးမ်ိဳးထုတ္ေပးတယ္။
က်ရွံုးတဲ့သူစာရင္းေအနဲ႔ေအာင္သူစာရင္း၊ဘီနဲ႔ေအာင္သူစာရင္း။
ေအစာရင္းနဲ႕ေအာင္သူမွသာတကၠသိုလ္တက္ခြင့္ရွိတယ္
ဘီစာရင္းမွာပါသူဟာ တကၠသိုလ္တက္ခြင့္မရဘူး။ဒါေပမဲ့GTIလိုဒီပလိုမာသင္တန္း
မ်ိဳးတက္ခြင့္ေတာ့ရပါတယ္။အဲဒီေခတ္မမွီလိုက္တဲ့လူငယ္ေတြ
သိေအာင္ေရးျပတာပါ။
ကိုေအာင္လြင္နဲ႔ရင္းနွီးသြားတယ္။.မၾကာခဏလက္ဖက္ရည္
ဆိုင္ထိုင္ျဖစ္ၾကတယ္။အဲဒီမွာ.က်ေနာ္.သူ႔ကိုသတိထားမိ
တာေလးတခုရွိလာတယ္။
လူတေယာက္နဲ႔သူ႔ကိုမိတ္ဆက္ေပးတိုင္းသူက
ဆယ္တန္းကိုဘီနဲ႔ေအာင္ထားတာပါဆိုတာထဲ့ေျပာေလ့ရွိတယ္။
တေန႔ေတာ့က်ေနာ္သူ႔ကိုေမးပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔.မိတ္ဆက္ေပးတိုင္းဘီနဲ႔ေအာင္တာပါလို႔ေျပာ
ေနရတာလဲလို႔။သူကအခုလိုျပန္ေျပာျပတယ္။"က်ေနာ္
တကၠသိ္ုလ္အရမ္းတက္ခ်င္ခဲ့တယ္။၁၀တန္းကိုဘီနဲ႔
ေအာင္လိုက္ေတာ့
က်ေနာ့္ရည္မွန္းခ်က္ပ်က္သြားတယ္။အေဖဆံုးသြားလို႔
အလုပ္ဝင္လုပ္လိုက္ရလို႔.၁၀တန္း
ကိုထပ္မေျဖႏိုင္ေတာ့ဘူး။က်ေနာ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ပညာတတ္
တေယာက္မျဖစ္ခဲ့လို႔.ဘြဲ႕ရတေယာက္နဲ႔မိတ္ဆက္ေပးခံရရင္
က်ေနာ္စိတ္အားငယ္ၿပီးေျပာတဲ့အက်င့္ျဖစ္ေနလို႔ပါ"တ့ဲ။
ကိုေအာင္လြင္ဟာအဲဒီအခ်ိန္ကစက္ေလွပိုင္ရွင္တေယာက္ပါ။
ပင္လယ္မွာငါးဖမ္းတဲ့စက္ေလွေျခာက္စီးေလာက္ပိုင္ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္ကပင္လယ္ငါးဖမ္းစက္ေလွတစီးဟာသိန္းတေထာင္
အထက္ရွိပါတယ္။အခုေခတ္ေစ်းနဲ႔ဆိုရင္သိန္းေပါင္းေသာင္းသိန္းခ်ီ
တန္မွာပါ။သူ႔အိမ္အလည္သြားရင္သာ
မန္ပရိေဘာဂပဲရွိတယ္။သူေမာင္းတဲ့ကားကပါဘလစ္ကာ
ပစ္ကပ္ကားစုတ္စုတ္ေလးပါ။
သူ႔အေၾကာင္းမသိသူေတြကသူ႔ကိုသူေ႒းတေယာက္လို႔ထင္မွာ
မဟုတ္ပါဘူး။တေန႔.သူနဲ႔စကားေျပာရင္းအခုလိုေျပာျပလိုက္တယ္။
"ကိုေအာင္လြင္ေရ၊က်ေနာ္လွ်ပ္စစ္အင္ဂ်င္နီယာဘာသာနဲ႔ဘီအီးဘြဲ႕
ရထားလို႔.ပညာတတ္တေယာက္လို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။လွ်ပ္စစ္ဘာသာနဲ
.ပညာတတ္ေနာ္။.ဒါေပမဲ့ခင္ဗ်ားလုပ္ေနတဲ့ငါးဖမ္းစက္ေလွနဲ႔ပတ္
သက္လို႔.က်ေနာ္အတြက္နားကန္းတလံုးမွနားမလည္ဘူး။အဲဒါနဲ႔
ပတ္သက္ရင္က်ေနာ္ပညာတတ္တေယာက္မဟုတ္ဘူး။.အဲဒီလုပ္ငန္း
ကိုခင္ဗ်ားကြ်မ္းက်င္လို႔.စက္ေလွတစီးၿပီးတစီးးပိုင္ေနၿပီ။
စက္ေလွနဲ႔ပတ္သက္ရင္ခင္ဗ်ားဟာပညာတတ္တေယာက္ပါ"။
ေနာက္ပိုင္းမွာလူေတြနဲ႔ေတြ႕တိုင္းက်ေနာ္ဆယ္တန္းကိုဘီနဲ႔ေအာင္
တာပါဆိုတဲ့စကားမသံုးေတာ့တာသတိထားမိတယ္။သူ႔မွာတသက္
လံုးစိတ္ဆင္းရဲေနတာအခုသူစိတ္ခ်မ္းသာသြားၿပီဆိုၿပီးက်ေနာ့္ကို
ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔မၾကာခနေျပာပါတယ္။ေနာက္ပိုင္းေတာ့လဲ
မေတြ႕မိၾကေတာ့ပါဘူး။
ပညာတတ္လို႔ေျပာလိုက္တာနဲ႔.လူေတြစိတ္ထဲမွာအရာရာတတ္
ကၽြမ္းတဲ့လူလို႔ထင္ၾကတယ္။တကယ္ေတာပညာရပ္တခုကိုကြ်မ္း
က်င္စြာလုပ္တတ္သူကိုအဲဒီပညာရပ္မွာပဲပညာတတ္လို႔ေျပာရမွာပါ။
ဆရာဝန္တေယာက္ဟာအင္ဂ်င္နီယာအလုပ္ကိုတလံုးမွမသိလို႔
အင္ဂ်င္နီယာပညာတတ္မဟုတ္ပါ။အင္ဂ်င္နီယာကလဲအေရာင္း
အဝယ္လုပ္ငန္းကိုဘာတခုမွနားမလည္
လို႔.အေရာင္းအဝယ္လုပ္ငန္းပညာတတ္မဟုတ္ပါ။
တက္စီကားသမားတေယာက္ဟာ.ဘယ္အခ်ိန္.ဘယ္လမ္းကေမာင္းရင္
လမ္းမွာတားစီးမဲ့ခရီးသယ္မ်ားမ်ားေတြ႕မယ္။သြားလိုတဲ့ခရီးကို
အခ်ိန္တိုနဲ႔ေရာက္ေအာင္ပို႔တတ္မယ္။ဓါတ္ဆီကိုဘယ္လိုေခၽႊ
တာရမယ္ဆိုတာသိတယ္။.ကားပ်က္ရင္.အေသးအမႊားဆိုရင္
သူကိုယ္တိုင္ျပင္တတ္မယ္။.သူ႔လုပ္ငန္းမွာကြ်မ္းးက်င္ေနသူမို႔
.သူဟာလဲတက္စီကားေမာင္းရာမွာ.ပညာတတ္တေယာက္ပါ။
ထိုနည္းသူပဲ.ဆိုက္ကားသမားလမ္းေဘးေစ်းေရာင္းသူဟာလဲ
သူ႔လုပ္ငန္းကၽြမ္းက်င္ရင္.ပညာတတ္ပါပဲ။
လုပ္ငန္းတခုက္ို.တာဝန္ေက်လုပ္ေနၿပီး.လုပ္ငန္းမွာဘာမွမကြ်မ္းက်င္ရင္
ဘြဲ႕ရေပမဲ့လဲသူဟာပညာတတ္တေယာက္မဟုတ္ပါ။႐ိုးသားစြာအသက္
ေမြးဝမ္းေက်ာင္းၿပီးမိမိလုပ္ငန္းကိုကြ်မ္းက်င္စြာလုပ္တတ္သူတိုင္းပညာ
တတ္ျဖစ္ၾကပါတယ္လို႔က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။
credit ေပးပါတယ္
